Lynne Franks, czyli pierwowzór Ediny

Plotka głosi, że postać Ediny Monsoon wzorowana była na Lynne Franks – specjalistce ds. public relations, która na początku lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku założyła jedną z najbardziej znanych brytyjskich firm doradczych. Obecnie Lynne Franks jest strategiem ds. komunikacji, pisarką, orędowniczką i rzeczniczką problemów kobiet, wypowiadającą się na temat zrównoważonego rozwoju i stylu życia konsumentów. Jej barwna osobowość i aktywność zawodowa stały się inspiracją dla scenarzystów serialu „Absolutely Fabulous”.

Początki

Lynne Franks urodziła się 16 kwietnia 1948 roku w północnym Londynie, jako córka żydowskiego rzeźnika. Uczęszczała do Minchenden Grammar School w Southgate, którą opuściła w wieku szesnastu lat. Ukończyła kurs stenografii w Pitman’s College i tańczyła w popularnym programie telewizyjnym „Ready Steady Go!”. Początkowo pracowała jako sekretarka, a następnie przyjęła posadę dziennikarki dla Petticoat, pod kierukiem Eve Pollard, wraz z Janet Street-Porter. Pisząc i poprawiając zlecone jej materiały dla Freemans poznała Paula Howie, australijskiego fashion buyera i projektanta, którego następnie poślubiła.

Lynne Franks i PR

Po epizodzie związanym z dziennikarstwem, Franks zachęcona przez projektantkę mody Katharine Hamnett, w wieku dwudziestu jeden lat założyła własną agencję PR. Wśród jej pierwszych klientów znajdowali się Hamnett, Tuttabankem oraz Wendy Dagworthy. Początkowo pracowała przy stole we własnej kuchni, jednak, dzięki odniesionemu sukcesowi, wkrótce przeniosła siedzibę agencji do biura w Covent Garden w Londynie. W lecie 1974 roku pomogła mężowi założyć Howie – sklep z konfekcją męską na Fulham Road. Mimo początkowego sukcesu, położenie sklepu tuż przy boisku Chelsea F.C. utrudniało przyciągnięcie koneserów mody w większość sobotnich popołudni. W 1976 roku sklep, pod nową nazwą Mrs Howie, został przeniesiony do Covent Garden, gdzie był jednym z pierwszych sklepów modowych i studiów projektowych. Ponieważ w sklepie pojawiały się ubrania młodych i uznanych londyńskich projektantów, a Franks dołożyła wszelkich starań, by zyskać przychylne publikacje i wzmianki w prasie, butik stał się ważnym elementem dynamicznego przemysłu modowego w Londynie.

W 1979 roku agencja Lynne Frank otrzymała zlecenie od Murjani Corporation. Miała wprowadzić na rynek dżinsy Gloria Vanderbilt – jedne z pierwszych designerskich dżinsów w Wielkiej Brytanii. Franks wykorzystała to i w 1984 roku przekonała Murjani do sfinansowania kosztów ogromnego „namiotu modowego” postawionego przed Commonwealth Institute w Kensington, w którym brytyjscy projektanci mogli zaprezentować swój talent. Pomogło to zamienić raczkujący London Fashion Week w prestiżowe wydarzenie, którym pozostaje do dzisiaj. W ciągu następnych kilku lat Lynne Franks PR stała się jedną z wiodących firm PR-u modowego w Wielkiej Brytanii. Wśród jej klientów znajdowały się takie marki jak Harvey Nichols, Tommy Hilfiger, Brylcreem, Raleigh Bicycles czy Swatch. Jej agencja reprezentowała osobowości ze świata mody, takie jak Katharine Hamnett, Jasper Conran i Jean-Paul Gaultier, oraz rozrywki, na przykład Annie Lennox, Lenny Henry i Ruby Wax. Pracowała także dla Partii Pracy w 1986 roku, promując Neila Kinnocka przed wyborami w 1987. Lynne Franks PR współpracowała również z organizacjami charytatywnymi i pozarządowymi. W 1985 roku pomogła zainicjować Fashion Cares – serię wydarzeń fundraisingowych, podczas których zebrano ponad 10 milionów dolarów na walkę z HIV i AIDS. W tym samym roku promowała Live Aid i współpracowała z Bobem Geldofem oraz Harvey’em Goldsmithem przy tworzeniu Fashion Aid, który zebrał 300 tysięcy dolarów na pomoc ofiarom głodu w Afryce. W trakcie trwania październikowego pokazu mody w Royal Albert Hall można było zobaczyć kolekcje ubrań najznamienitszych projektantów, takich jak Armani i Yves Saint Laurent. Stroje te prezentowane były przez top modelki oraz postacie ze świata show businessu, takie jak Grace Jones, Michael Caine, Freddie Mercury i Boy George. Agencja Franks współpracowała z Amnesty International, promując znane na całym świecie wydarzenie fundraisingowe Human Rights Now! W 1988 roku promowała wraz z Johnem Elkingtonem ‚Green Consumer Week’ (‚Tydzień zielonego konsumenta’).

Franks brała udział w  Greenham Common Women’s Peace Camp w 1984. Pod koniec lat 80-tych Franks miała opinię barwnej i ekstrawaganckiej. Była znana z odważnego podejścia do mody, podążania za new age’owymi trendami, eksplorowania duchowości jak również bywania w towarzystwie celebrytów, projektantów, a także innych osobowości ze świata mody i rozrywki. Postać Ediny Monsoon z brytyjskiego serialu „Absolutnie Fantastyczne” stworzonego przez duet French&Saunders, miał być przerysowaną wersją Lynne Franks z tamtego okresu. Wówczas Franks stwierdziła: ”Jennifer powiedziała, że to nie jestem ja. Przyjęłam do wiadomości, że na cechy tej postaci składa się kilka rzeczywistych osób, ale zakładam, że zapożyczyła ode mnie pewne elementy. W końcu ilu PR-owców- buddystów z dwójką dzieci ma taką sekretarkę i takie biuro?” Początkowo parodia wyprowadziła Franks z równowagi, lecz szybko wykorzystała ją ona w celach marketingowych, zmieniając nazwę organizowanej przez siebie kampanii promocyjnej Absolut Vodka na ‚Absolut-ly Fabulous’ z Jennifer Saunders jako gościem honorowym, której przypadł zaszczyt zapalenia lampek na choince.

Orędowniczka umocnienia pozycji kobiet

W październiku 1993 roku, nazwisko Lynne Franks pojawiło się w nagłówkach brytyjskiej prasy. Powodem był fakt, iż ogłosiła ona rezygnację ze stanowiska przewodniczącej Lynne Franks PR i zapowiedziała chęć skoncentrowania się na propagowaniu umocnienia pozycji kobiet oraz zrównoważonego stylu życia. W lipcu 1995 roku Franks przewodniczyła konsorcjum, w skład którego wchodziły również Katy Turner – była dyrektor Jazz FM  oraz Linda Agran – dyrektor i twórca Viva! 963 – pierwszej brytyjskiej stacji radiowej dla kobiet, gdzie Franks raz na dwa tygodnie prowadziła program ‚Frankly Speaking’ (‚Szczerze mówiąc’). Lynne Franks, aby rozpropagować IV Światową Konferencję w sprawie Kobiet, w której miała wziąć udział, zorganizowała ‚What Women Want?’ (‚Czego pragną kobiety?’) – dwudniowe wydarzenie połączone z seminariami, warsztatami i muzyką, które odbyło się w Royal Festival Hall w Londynie. Wydarzenie to przyciągnęło niemal dziesięć tysięcy gości, a magazyn The Big Issue poświęcił mu całe wydanie. Główną atrakcją festiwalu był koncert prowadzony przez Jo Brand z udziałem Sinéad O’Connor, The Pretenders, Sarah Jane Morris i Zap Mama.

W 1997 roku Lynne Franks wydała autobiografię pod tytułem „Absolutely Now!: A Futurist’s Journey to Her Inner Truth”. Książka opowiadająca o emocjonalnej i duchowej podróży, mającej miejsce tuż po opuszczeniu świata PR, została szczególnie dobrze przyjęta w USA i trafiła na listę bestsellerów Los Angeles Timesa. Duchowe doświadczenia autorki zdobyte w Findhorn Foundation w Szkocji, w Esalen Institute w Kalifornii i Brahma Kumaris World Spiritual University w Indiach,  przeplatają się z jej poglądami na feminizm, kwestie środowiska i etyczne praktyki biznesowe. Po publikacji książki Franks przeniosła się do Kalifornii i założyła ‚GlobalFusion’ – agencję marketingową promującą modę przyjazną środowisku oraz marki kosmetyczne. Franks pomogła także zapoczątkować w Los Angeles wydawanie magazynu The Big Issue. Współpracowała w Bangladeszu z Bibi Russell tworząc program ‚Fashion for Development’. Współdziałała też z ONZ ds. Oświaty, Nauki i Kultury przy promocji mikrofinansowania poprzez inicjatywę ‚Knitting Together Nations’ pomagającą kobietom-uchodźcom z Bośni i Hercegowiny.

SEED

Podczas pobytu w Kalifornii Franks rozwinęła pomysł na SEED, (Sustainable Enterprise and Empowerment Dynamics) – model kobiecości, zrównoważonego rozwoju i odpowiedzialności społecznej w biznesie. W 2000 roku opublikowała ‚The SEED Handbook: The Feminine Way to Create Business’ – przewodnik dla przedsiębiorczych kobiet, szczegółowo opisujący oparte na wartościach podejście do tworzenia i zarządzania odpowiedzialnym biznesem. Franks rozpoczęła promocję książki w sieci Bloomingdale’s w Nowym Jorku, która poświęciła całą witrynę na jej prezentację. Książka sprzedała się w ponad pięćdziesięciu tysięcy egzemplarzy w samej Wielkiej Brytanii i USA. Lynne Franks wydała jeszcze dwie książki. W 2004 roku ukazał się ‚Grow: The Modern Woman’s Handbook’ – przewodnik ułatwiający kobietom wejście w kontakt z własną kobiecą siłą, a w 2007 roku ‚Bloom: A Woman’s Journal for Inspired Living’ – dodatek do wydanego wcześniej zestawu kart afirmacyjnych.

We współpracy z Tribal Education, Franks rozwinęła SEED Women w program blended learning dla samozatrudnionych. Grupę docelową programu stanowiły kobiety z trudnych środowisk w Wielkiej Brytanii oraz więźniowie z zakładów Eastwood Park i Styal. Program prowadzony był przez agencje rządowe, firmy szkoleniowe i organizacje charytatywne Croydon Enterprise, A4e and The Prince’s Trust. W ramach rozrastającego się projektu SEED przygotowywano materiały elektroniczne, organizowano warsztaty i szkolenia w Wielkiej Brytanii oraz regularne wyjazdy do domu Franks w Deia na Majorce. Lokalne koła SEED dają członkom możliwość spotkań z działającymi w społeczności właścicielami firm, zaś akredytowani trenerzy SEED oferują usługi mentoringowe kobietom zaczynającym swoją przygodę z biznesem. Od 2009 roku istnieje SEED Community Site – strona społecznościowa, która łączy przedsiębiorcze kobiety na całym świecie.

Doradca strategiczny

Rozwijając projekty SEED, Lynne Franks doradzała międzynarodowym korporacjom w obszarach pracowniczych programów rozwojowych dla kobiet oraz strategiach pozycjonowania produktów – zwłaszcza dla kobiet. Jako członek rady doradczej:  McDonald’s w Wielkiej Brytanii, pomogła zainicjować program Women’s Leadership Development, wraz z takimi firmami jak Danone, Cisco i Starbucks. Aktualnie doradza HSBC w ogólnoeuropejskiej kampanii skierowanej do kobiet w biznesie pomagając organizować wydarzenia networkingowe w Wielkiej Brytanii i Europie. Współpracowała z Regus rozwijając sieć klubów biznesowych B.Hive z flagową lokalizacją w Covent Garden otwartą we wrześniu 2010.

V-Day campaign

Lynne Franks jest obecnie przewodniczącą V-Day UK, organizacji charytatywnej stworzonej przez Eve Ensler, tworzącej kampanie przeciwko przemocy wobec kobiet i dziewcząt na całym świecie. W marcu 2009 roku zorganizowała Women of Influence Lunch (Lunch Wpływowych Kobiet) w Izbie Lordów, aby zwrócić uwagę na tę kampanię. Gospodynią była baronowa Valerie Amos, wśród mówców znalazła się Sarah Brown, a wśród gości były Glenys Kinnock, Oona King i Sandi Toksvig. W czerwcu 2009 roku zorganizowała śniadanie w Izbie Gmin – na przyjęcie kongijskiej senator i aktywistki Eve Bazaiba – którego celem było promowanie działań fundraisingowych i strategii działania. Franks zorganizowała ‚The Great Congo Demonstration’ w Royal Albert Hall w setną rocznicę wezwania ówczesnego arcybiskupa Canterbury do położenia kresu przemocy w Kongo. Demonstracja wspierana przez obecnego arcybiskupa oraz innych przywódców religijnych, a także polityków, aktywistów i celebrytów, wzywała do położenia kresu przemocy seksualnej wobec kobiet w Kongo. To wydarzenie pomogło podnieść prestiż kampanii, ponieważ zostało nagłośnione w prasie i wspomniane podczas debaty w Izbie Lordów.

Wystąpienia publiczne

Lynne Franks często pojawiała się w mediach. Regularnie brała udział w programach dotyczących bieżących wydarzeń, na przykład This Week, Radio 4′s Woman’s Hour i Loose Women – w tym ostatnim wystąpiła wraz ze szwedzką aktorką Britt Ekland. W czerwcu 2010 roku była gościem programu Newsnight, gdzie wypowiadała się na temat spodziewanych cięć wydatków publicznych. W listopadzie 2007 roku była uczestniczką siódmego sezonu reality show ‚I’m a Celebrity…Get Me Out of Here!’ (‚Jestem celebrytą, zabierzcie mnie stąd!’). Wystąpiła również w trzecim sezonie ‚Grumpy Old Women’ (‚Zrzędliwe stare kobiety’). Była też członkiem ‚Bizchicks’ – drużyny przedsiębiorców w teleturnieju Eggheads w 2008 roku, w skład której wchodziła Rachel Elnaugh (Jurorka programu ‚Dragon’s Den’ zwana „Smoczycą”), Laura Tenison i Emma Harrison. Ich celem była zbiórka pieniędzy na rzecz The Nema Foundation – organizacji charytatywnej, walczącej z biedą w Mozambiku. W 2009 roku wraz z Michelle Gayle, Chrisem Elissonem i Raefem Bjayou, Lynne Franks była gościem program ‚Come Dine with Me’ emitowanego w Channel 4. Wraz z Kenem Livingstonem, Carol Decker i Toby’m Youngiem wystąpiła w programie ‚The Supersizers Eat…’ realizowanym dla BBC Two. Franks przemawiała publicznie między innymi na Oxfordzie w 2007 roku z okazji Międzynarodowego Dnia Kobiet, na festiwalu Glastonbury, na uniwersytecie Brunel wygłosiła 23. wykład banku HSBC, znalazła się wśród jurorów konkursów dla przedsiębiorców, takich jak Cartier Women’s Initiative Awards, a nawet występowała jako komik w ITV’s London Studios z okazji Międzynarodowego Dnia Kobiet 2009 roku. Lynne Franks jest też kolumnistką ‚Natural Health Magazine’. W czerwcu 2011 roku Middlesex University w Londynie nadał jej tytuł Doctor honoris causa, będący uznaniem zasług dla biznesu i mediów.

Źródło: https://en.wikipedia.org/wiki/Lynne_Franks
Tłumaczenie: Amalia Leitner

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>