Celebryci i osoby publiczne

W „Absolutely Fabulous” pojawiają się nie tylko nazwiska dziennikarzy, modelek i gwiazd show-biznesu, ale także celebrytów oraz osób związanych między innymi z gotowaniem, sztuką współczesną, ogrodnictwem i architekturą wnętrz. W odcinku „Klamka” Edina twierdzi, że gdyby Anouska Hempel zaprojektowała jej kuchnię, byłaby w niej czarna tafta. Z kolei odcinku „Szczęśliwego Nowego Roku” córka Eddie przygotowując potrawy wspomina, że sałatki wymyśliła Delia Smith, zaś w pilocie serialu główna bohaterka posiada miodową emulsję do twarzy, którą nie pogardziłaby nawet Jackie Stallone.

Anouska Hempel

Anouska Hempel (a właściwie Anne Geissler, zwana również jako Lady Weinberg) – urodzona w 1941 roku w Nowej Zelandii, aktorka i projektantka hoteli a la boutique. Jest rosyjsko-niemiecko-szwajcarskiego pochodzenia, a jej ojciec wyemigrował do Nowej Zelandii i został hodowcą owiec. W 1963 roku Hempel zagrała w brytyjskim horrorze „Pocałunek wampira” wyreżyserowanym przez Dona Sharpa. W 1969 roku wystąpiła w filmie „W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości”, a rok później w kolejnym  horrorze pod tytułem „Ukąszenie Draculi”, wyprodukowanym przez studio Hammer Film Productions. W 1973 roku pojawiła się w „Black Snake” – kontrowersyjnym filmie Russa Meyera, przedstawiającum bunt niewolników żyjących w dziewiętnastym wieku na karaibskiej wyspie. W późniejszych latach zajęła się projektowaniem hoteli, preferując modernistyczno-minimalistyczny styl. W 1978 roku zaprojektowała wystrój wnętrz hotelu Blakes, położonego w londyńskiej dzielnicy South Kensington. Blakes Hotel jest pierwszym hotelem uznanym za butikowy i został otwarty w 1981 roku. W 1996 roku otworzyła Hempels Hotel, który stał się enklawą luksusu. „Ukryty za georgańską fasadą i inspirowany Japonią Hempel był pierwszym londyńskim hotelem w minimalistycznym stylu – czystość formy i atmosfera Zen spotykają się tu w idealnej harmonii. Pastelowa, blada paleta kolorów tworzy otoczenie sprzyjające relaksowi. Pani Hempel twierdzi, że wyżej ceni styl niż komfort, ale akurat tutaj te dwie cechy się łączą. Na początku, dekoracje hotelu były tak minimalistyczne, że goście musieli długo walczyć, by znaleźć np. drzwi do sypialni – ukryte w ścianach korytarza bez żadnych kantów czy włącznik światła. Z czasem wprowadzono małe zmiany i hotel stał się bardziej przyjazny gościom bez ubytku stylu.” – źródło: ofeminin.pl. Anousha zaprojektowała także wystrój francuskiego domu jubilerskiego Van Cleef & Arpels, paryskiego domu mody Louis Vuitton oraz dwóch jachtów „Beluga”. Jej własne domy – Cole Park w Wiltshire i duży dom w Ennismore Gardens w Londynie – regularnie pojawiają się w popularnych magazynach o sztuce aranżacji wnętrz.

Emma Freud

Emma Freud – urodzona w 1962 roku brytyjska prezenterka telewizyjna i krytyk kultury. Ukończyła Royal Holloway w Londynie. Jest prawnuczką Zygmunta Freuda, a jej ojcem jest pisarz Sir Clement Freud. Początkowo pracowała w programach telewizyjnych dla dzieci. W 1987 roku była współgospodarzem programu „Worldwise” – teletutnieju dla dzieci poświęconego tematyce podróżniczej. W tym samym roku zwróciła uwagę publiczności przeprowadzając wywiady w nocnym programie „Pillow Talk”. W latach 1990-1991 prowadziła „The Pulse” – program emitowany na Channel 4, poświęcony tematyce zdrowia. W 1991 roku rozpoczęła pracę jako prezenterka Radia 1, zastępując Nicky’ego Campbella w programie „Into The Night”. W 2014 roku została członkiem jury Filmowego Festiwalu Norwich. W tym samym roku była jedną z dwustu osób publicznych, które podpisały list otwarty skierowany do „The Guardian”, będący wyrazem sprzeciwu wobec szkockiej niepodległości. Prywatnie Emma Freud mieszka w dzielnicy Nothing Hill. Jest żoną Richarda Curtisa – brytyjskiego producenta, reżysera filmowego i scenarzysty filmów takich jak „Cztery wesela i pogrzeb „, „Notting Hill”, „Dziennik Bridget Jones”, „To właśnie miłość” oraz seriali takich jak „Jaś Fasola”, „Czarna Żmija” i „Doktor Who”. Wspólnie mają trójkę dzieci.

Delia Smith

Delia Smith – urodzona w 1941 roku, brytyjska prezenterka, kuchmistrz i autorka książek o gotowaniu. Próbowała sił jako fryzjerka, sprzedawczyni sklepowa, recepcjonistka w agencji turystycznej, a nawet modelka reklamująca kostiumy kąpielowe, aż na początku lat sześćdziesiątych trafiła do tradycyjnej francuskiej restauracji nieopodal londyńskiego Marble Arch. Zaintrygowało ją jedzenie i staranność, z jaką zostało przyrządzone. W następnych miesiącach stała się regularną klientką tej knajpki. Delektowała się każdym posiłkiem, zapamiętując smaki, aż w końcu zatrudniła się w restauracji, rozpoczynając w ten sposób swą wielką kulinarną przygodę. Jej książka kucharska „Delia Smith’s Christmas”, opracowana na podstawie programu pokazywanego w BBC, szybko stała się Biblią gotowania. Delia Smith stała się pierwszą osobą w Wielkiej Brytanii, której nazwisko trafiło do Oksfordzkiego Słownika jako rzeczownik i przymiotnik. Zwrotu „robić Delię” używa się do określenia przygotowywania najprostszych potraw. Książki towarzyszące serii pierwszej i drugiej rozeszły się w Wielkiej Brytanii w nakładzie ponad 2,5 miliona egzemplarzy. Od lat 70. Delia Smith jest uważana w swoim kraju za ikonę i prawdziwego eksperta od spraw kulinarnych. – źródło: wiadomosci.onet.plkuchniaplus.pl

Jackie Stallone

Jackie Stallone z domu Labofish – amerykańska astrolog i tancerka urodzona w 1921 roku. Jest córką Victorii Anne Adrienne (z domu Clerec) i Johna Labofish. Jej dziadkowie Rose (z domu Lamlec) i Charles Labofish byli żydowskimi imigrantami. Ma dwóch synów: Sylvestra Stallone i Franka Stallone, którzy są aktorami. Od 1988 roku jest żoną Stephena Marcusa Lavine. Wystąpiła w wielu programach telewizyjnych takich jak: Gorgeous Ladies of Wrestling i The Howard Stern Show. W styczniu 2005 roku pojawiła się w brytyjskiej serii Big Brother.

Yoko Ono

Yoko Ono – urodzona w 1933 roku amerykańska artystka, wokalistka i feministka pochodzenia japońskiego, żona Johna Lennona. W latach 60. XX wieku i na początku lat 70. zajmowała się filmem. Tworzyła muzykę wspólnie z Johnem Lennonem, a po jego śmierci wydawała także solowe nagrania. Zaangażowana politycznie, promuje akcje pokojowe na świecie. Jest wegetarianką. Mieszka i pracuje w Nowym Jorku. Jej prace, jak na przykład performance Cut Piece, polegający na zaproszeniu widzów do obcinania ubrania artystki (aż do kompletnego obnażenia jej ciała) są uznawane za klasyczne przykłady sztuki współczesnej. Praca Drzewo Życzeń zachęca do umieszczania na małych kartkach życzeń i zawieszania ich na drzewie. Ze względu na akcentowanie przez Yoko Ono ciała i seksualności kobiet jej sztuka uznawana jest także za feministyczną, przy pełnej akceptacji takiej wykładni przez artystkę. Artystka współpracuje z ruchami kobiecymi na całym świecie i wspiera projekty oraz kampanie na rzecz kobiet. Yoko Ono angażuje się w wiele działań na rzecz pokoju na świecie. Jej wykonana w 2007 roku instalacja świetlna Light Tower była widowiskowym sposobem przypomnienia o Johnie Lennonie (akcja odbyła się w 67 urodziny nieżyjącego artysty), składała się ze świetlnej wieży oraz serii życzeń, napisanych przez mieszkańców Reykjavíku i okolic. Jej trwająca od kilku lat kampania na rzecz pokoju jest dokumentowana na stronie Imagine Peace.

Damien Hirst – urodzony w 1965 roku angielski artysta awangardowy i laureat nagrody Turnera. Uczęszczał do Leeds College of Art and Design, a następnie przez dwa lata pracował na budowach w Londynie. W 1986 podjął studia na kierunku Sztuk Pięknych na Goldsmiths, University of London. W trakcie studiów przez pewien czas pracował w kostnicy, co wpłynęło na jego dalszą twórczość. Wystawa ta zatytułowana „Freeze” („Zamrożeni”) uważana jest za początek nurtu YBA’s (Young British Artists). Do najbardziej znanych prac Hirsta należy cykl Natural History, w skład którego wchodzą martwe wypreparowane zwierzęta. W czerwcu 2007 w galerii White Cube w Londynie została wystawiona praca Hirsta zatytułowana „Na miłość boską”. Przedstawia ona wykonaną z platyny ludzką czaszkę inkrustowaną diamentami. Inspiracją dla Hirsta była inkrustowana turkusami czaszka aztecka, którą widział w British Museum. Aby wykonać Na miłość boską Hirst kupił autentyczną XVIII-wieczną czaszkę ludzką, na jej podstawie wykonał odlew, ponawiercał w nim otwory, w których osadził 8601 diamentów. Nazwa rzeźby pochodzi od wypowiedzi matki Hirsta, która oglądając jedną z jego poprzednich prac miała powiedzieć: Na miłość boską, co wymyślisz następnym razem? Wykonanie rzeźby kosztowało 14 mln funtów szterlingów i może zostać uznana za najdroższe dzieło sztuki w historii.

Królowa Noor

Królowa Noor – urodzona w 1951 roku, królowa Jordanii jako czwarta żona króla Husajna I. Jest córką Najeeba Halaby, z pochodzenia Syryjczyka, urodzonego w Dallas, pracującego w przemyśle lotniczym, i jego pierwszej żony – Doris Carlquist. Wychowywała i kształciła się w USA. Uczęszczała do National Cathedral School, a potem do Concord Academy w Massachusetts. W 1974 ukończyła architekturę i urbanistykę na Uniwersytecie Princeton. Pracowała w Jordanii przy rozbudowie lotniska w Ammanie. Tam poznała króla Husajna, za którego wyszła za mąż 15 czerwca 1978. Przed ślubem przeszła na islam i przyjęła imię: „Noor” (po arab. „światło”). Nazywa się ją często „Grace Kelly Bliskiego Wschodu”. Owdowiała w 1999. Znana z działalności społecznej na rzecz wzajemnego zrozumienia świata islamu i Zachodu, propagowania pokoju, rozwoju gospodarki oraz ochrony środowiska. Obecnie pełni funkcję przewodniczącej międzynarodowego zrzeszenia szkół wyższych – United World Colleges.

Charlie Dimmock

Charlie Dimmock (a właściwie Charlotte Elouise Dimmock) – urodzona w 1966 roku brytyjska prezenterka i specjalistka w zakresie ogrodnictwa. Po raz pierwszy zwróciła na siebie uwagę publiczności w 1997 roku, pojawiając się w serii programów „Ground Force” produkowanych na zlecenie BBC. Później została prezenterką programówi takich jak „The Joy of Gardening” oraz „Charlie’s Garden Army”. W 2004 roku wystąpiła w teleturnieju „The Games” emitowanym w Channel 4. Pojawiła się także jako ekspert od ogrodnictwa w programie telewizji śniadaniowej „The Early Show”, emitowanym w amerykańskiej stacji CBS. W 2006 roku wzięła udział w „Celebrity MasterChef”. Jest autorką kilku książek o tematyce ogrodniczej, takich jak „Enjoy Your Garden: Gardening for Everyone”, „Ground Force: Container Gardening” oraz „Ground Force: Water Garden Workbook”.

Alan Titchmarsh

Alan Titchmarsh – urodzony w 1949 roku, jeden z największych autorytetów w dziedzinie ogrodnictwa. Po ukończeniu szkoły zaczął pisać artykuły do magazynów o tematyce ogrodniczej. Szybko stał się cenionym dziennikarzem i ekspertem w swojej dziedzinie. Zdobył wiele prestiżowych nagród. Ma stałe rubryki w „Daily Express” i „Sunday Express”. Regularnie pisuje do „Gardeners’ World Magazine”. Jest autorem blisko 40 książek ogrodniczych. Pierwsza część jego poradnika „Jak być ogrodnikiem” przez wiele miesięcy utrzymywała się na topie listy bestsellerów w Wielkiej Brytanii. Titchmarsh napisał też kilka powieści, które również cieszyły się wielką popularnością. W Polsce ukazały się „Kocham tatę” i „Rosie”. Angielscy czytelnicy z upodobaniem czytają pamiętniki obdarzonego ciepłym poczuciem humoru i zmysłem obserwacji Titchmarsha i chętnie oglądają go w telewizji, odkąd w 1983 roku nawiązał współpracę z BBC jako ekspert i autor programów. Przez siedem lat był głównym prowadzącym programu „Świat ogrodników”. Potem zrealizował serię poradnikową „Jak być ogrodnikiem” oraz poświęcony długiej historii angielskich ogrodów cykl „Królewscy ogrodnicy”.  - źródło: domoplus.pl

Gordon Ramsay

Gordon Ramsay – urodzony w 1966 roku szkocki kucharz, restaurator i autor książek kucharskich. Prowadzi programy telewizyjne, między innymi „Ku… jak kucharz”, „Hell’s Kitchen” i „Kuchenne koszmary” oraz „Hotel Hell”. Wiele wskazywało na to, że w przyszłości zostanie zawodowym sportowcem. Przez trzy lata grał w drużynie Glasgow Rangers, jednak gdy skończył osiemnaście lat, ze względu na kontuzję, postanowił kontynuować naukę w szkole o kierunku hotelarskim. Wkrótce potem rozpoczęła się jego zawodowa kariera, jako szefa kuchni. W Londynie pracował z Markiem Pierre’em White’em na początku działalności Harvey’s w Wandsworth, skąd po kilku latach przeniósł się do Le Gavroche, aby współpracować z Albertem Roux. Potem na trzy lata przeprowadził się do Francji, gdzie zdobywał doświadczenie w kuchniach Guy’a Savoy’a oraz Joela Robuchona. W październiku 1993 roku, Gordon został szefem nowej restauracji Aubergine i wkrótce potem rozsławił ją zdobywając wiele prestiżowych nagród, w tym dwie gwiazdki w przewodniku Michelina. W 1998 roku otworzył swoją pierwszą własną restaurację w Chelsea. Zdobył 15 gwiazdek Michelin. Jest autorem wielu książek kucharskich takich jak „Sekrety szefa” czy „Łatwe gotowanie”.

Ivan Lendl

Ivan Lendl – urodzony w 1960 roku w Ostrawie, czechosłowacki tenisista, a od 1992 obywatel USA. Jest najbardziej utytułowanym graczem w męskim tenisie lat osiemdziesiątych. Zdobył osiem tytułów wielkoszlemowych. Mistrz regularnej gry z głębi kortu. Określany ojcem współczesnego, szybkiego i siłowego męskiego tenisa. Jego znakiem firmowym był potężny forehand, przez większość ekspertów uznawany za najlepszy w historii dyscypliny. Pozostał jednym z tych wybitnych graczy, którym nie udało się triumfować na trawnikach Wimbledonu. W 1980 poprowadził reprezentację Czechosłowacji do jej jedynego zwycięstwa w Pucharze Davisa. W 1981 został uznany przez ATP graczem, który uczynił największy postęp w swojej grze. W 1982 roku wygrał aż 15 turniejów.

Źródło: www.wikipedia.org
Tłumaczenie i edycja własna

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>